Met dit troosteloze weer is het een komen en gaan van buurjongens en -meisjes. Gisteren kwam Jim voor het eerst alleen spelen. Sinds de trein hier opgesteld staat, willen ze allemaal bij Mijn op bezoek ... Nu resulteert dat bij twee- en driejarigen ook direct in een hoop geschreeuw en getrek. 'MIJN', 'NEE, MIJN TREIN'. Na elkaar het hoofd bijna ingeslagen te hebben, is het altijd gewoon gezellig limonade drinken ... tot er weer strijd ontstaat over 'MIJN BEKER', 'NEE MIJN BEKER' ... 
Opa 'Hansie' ligt in het ziekenhuis. Gelukkig is het preventief. Toch wilde Mijn met eigen ogen zien of het wel goed met opa ging. En dat kon natuurlijk niet zonder cadeau. Met zorg zocht ze een grote, 'blije' ballon uit die ze trots mee naar boven nam. In haar enthousiasme zwaaide ze echter zo hard met deze Smiley (en naar opa) dat het touwtje losliet. De ballon 'ontsnapte' direct richting plafond ... Gelukkig is papa groot en na een stukje acrobatiek waar de hele kamer van onder de indruk was, werd de ballon stevig vastgeknoopt aan het bed. Dit tot grote vreugde van opa (zou oma Hil al gebeld zijn voor het meenemen van een schaartje...?)
Rijk is alweer 3 weken oud en hij 'wint' niet alleen aan cm's maar ook aan karakter. Hoewel hij over het algemeen rustig is, is hij tegelijkertijd buitengewoon koppig. Waar met Mijn alles onderhandelbaar is, valt er bij Rijk niets te regelen en is nee gewoon nee (mannelijk trekje?). Uit volle borst schreeuwt hij om aandacht terwijl zijn armen wild heen en weer zwaaien. Als hij dan ook nog probeert zijn hoofd op te richten, is de inspanning compleet. Gevolg: De batterij loopt snel leeg, een geluk bij zoveel ongeluk omdat hij daardoor letterlijk 'crasht' en omvalt waardoor de rust weer weder keert ...
Willemijn vindt zichzelf erg groot en stoer. En dat is ze ook. In 'spijker' is ze met haar pijpekrullen echt om op te eten. Sinds de komst van Rijk is ze ook een stuk volwassener geworden. Ze vindt Rijk helemaal top en wil overal bij helpen. Bovendien is ze enorm lief voor hem, zelfs 'kluf' mag ' ie hebben. Als hij huilt, trekt ze direct aan onze arm 'Hoor je dat?' en wijst met haar vinger in de lucht. 'Rijk tillen mama'. Als we vervolgens vragen of we hem even zullen laten liggen, wijst ze dat direct af; 'Nee, tillen!'. Dat ze daardoor zelf minder aandacht krijgt, lijkt haar niet te deren. Wat een rijkdom met twee van die toppers.
Lisa en Jannick kwamen zondag spelen en pannekoeken eten. Dit tot grote vreugde van Willemijn. Na trots haar broertje te hebben voorgesteld, moest er serieus gespeeld worden. Verstoppertje -waarbij Mijn telt ' ...8,9,10 ik kom' en vervolgens zelf verdwijnt achter het gordijn- Dora en Noddy kijken -elk 2 minuten-, en koken in de keuken van de Sint. Pret alom en na zoveel plezier konden we in de ravage die de dames en heer achterlieten, samen genieten van appel pannekoeken met stroop.
