Piraten!

Texel

Heerlijk uitgewaaid op de wadden met de kinderen (inclusief 'pleegzoon' Stui). Daarbij ontkwamen we natuurlijk niet aan het zwem'paradijs' (wie heeft die term bedacht?) met reuze glijbaan. Van zo'n 30 meter hoogte duik je letterlijk de diepte in en ook Rijk ging met ons mee ... Het zou of zijn eerste traumatische ervaring worden of de een van de eerste thrills... Hoewel het even duurde -we zaten na een enorme plons met een beduusde Rijk al een minuut of 5 in het bubbelbad- richtte hij zich opeens op en wees met zijn vingertje naar de glijbaan: "MOOI!". Toen moesten we dus nog een keer en nog een keer en ... Gelukkig was het alle dagen zonnig en konden we overdag met bolderkar en vliegers richting strand. Na afloop waren ze daardoor vaak te moe voor het zwemparadijs. He wat jammer nou.

Happy Holidays!

... namens onze jarige job wensen we jullie vanaf de Wadden een heel gelukkig nieuw jaar! En dat natuurlijk in goede gezondheid. Cheers!

Mega Mijn & Danique

Kerstconcert

Ze hebben enorm hard geoefend en zijn in koor naadloos van Klaas naar Klokje gegaan ... Alle kinderen uit Willemijns' groep hebben vanmorgen voor de ouders opgetreden. Een heus kerstconcert in de klas. Met belletjes en klokkenspel werd er in opperste concentratie gezongen en gespeeld. Naast de klassiekers hoorden we ook over 'Jeroen de kerstbomen verkoper' waar je altijd voor een boom terecht kan. Weer wat anders dan vrede op aarde maar voor de kinderen minstens zo relevant want zonder boom geen kerst. Morgen deel 2: Het kerstdiner op school.

Herfst update

We zijn druk geweest. Vakantie, werken, sinterklaas vieren met 4 vrouwelijke expats en een verloren Canadees, herfstwandelingen, balletles, knutselavonden op school ... Dus vanaf 6.30 's ochtends racen om te laat bij de verkeerde opvang te staan; Te laat, onvoorbereid op je werk te arriveren; Om te vroeg te vertrekken; Om te laat aan te komen bij de opvang; Door te racen naar zwemles; Om een te weinig voedzame maaltijd op te warmen en dan te laat bij de te koude intocht van sinterklaas te staan met een blij hoofd. Van die dagen dat je denkt... laat de blog maar even de blog zijn. Maar we gaan ons leven beteren. Er zijn te veel leuke dingen om te delen en altijd even onverwachts. Een boswandeling maakt vooral indruk vanwege een groot gifgroen hok op een pleintje ... wat is dat voor raar ding? Nou lieverd, dat is nou een telefooncel. Maar er zit helemaal geen telefoon in! Kinderpostzegels: Willemijn neemt het pakketje kaarten aan. Geef maar. Neehee, je hoort het toch; KINDERPOHOST! Inclusief intonatie 'wat ben jij dom zeg." Hoe was het op school lieverd? "Ik had een enorme baaldag en meer wil ik er niet over zeggen. PUNT UIT." Hoezo persoonlijkheid?

Kabouterpad

Farmboy

Rijk vindt het leuk op de boerderij. Als we 's ochtends zeggen 'Ga je naar Ans?' roept hij heel hard 'Boehoeee'. Hij is dol op de koeien en wil bij aankomst altijd eerst naar de stal. Hij banjert er heerlijk rond en is druk met hooi voor de koeien. Hij heeft geen enkele angst wat Ans juist weer de stuipen op het lijf jaagt. "Rijk haal je hand uit de bek van die koe!" 's Avonds halen we hem op en maken dan deel uit van een oudhollands tafereel. Ans schilt de piepers in de eiken boerenkeuken, Rijk speelt op de grond met de oude -tegenwoordig voor veel geld verkocht als 'vintage'- fisher price autootjes. Boer Jan -door Willemijn consequent aangesproken als 'De boer'- nipt aan zijn welverdiende Jenevertje. Helemaal top! We hadden het voor Rijk niet beter kunnen regelen. (ps. deze foto's zijn van september jl. toen de koeien nog buiten waren)

El Gouna

Heerlijk een weekje naar El Gouna in Egypte geweest. Genoten van de zon, het zwembad, de kinderdisco .. hoewel: "Nee dit is niet voor mama's, jij mag niet meedoen!" en vooral lekker niks doen. We waren er erg aan toe en Rijk keek al weken uit naar de reis met het 'Tau' (vliegtuig). Hij schreeuwde het dan ook letterlijk uit in het toestel, wijzend naar de raampjes "Tau, Tau, Tau...". De man is nog altijd onhoudbaar in de lucht, hangt als een hooligan aan de stoel van de passagier voor hem, weigert enig moment stil te zitten, rent naar voren en gaat zich dan verstoppen/vastdraaien in het gordijn naar de businessclass en drukt eindeloos de lampjes in de stoelleuning aan/uit. Maar na een slopende reis, was het goed toeven in alle luxe en de zon.

Waterrat #2

हैप्पी बर्थडे पापा!!

Prinses Willemijn

... is klaar voor haar eerste concert van K3. Terwijl papa in Japan zit -zonder laptop- nemen wij het ervan en staan op de stoelen 'O ja le le' te zingen en dan: 'Doe met ons mee van je O ja le le. O jaa, O jeeeee, O ja le leee'. Daar wilde ik het dan ook maar bij laten maar Mijntje niet.

Bassie is vol kattekwaad en ....

... Rijk is een Acrobaat!

Nu wisten wij al dat onze Rijk fysiek niet de langzaamste is (praten doet ie niet...) maar sinds hij ons gisteren verraste met een ontbijt op bed (zonder ontbijt), is het tijdperk dat we kunnen roepen 'we komen eraan en ons nogmaals omdraaien' definitief voorbij. Hij is gisteren zowel uit zijn bed als uit de box geklommen en kan ook alle deuren open maken. Dat maakt, gecombineerd met zijn onderzoekende aard en razendsnelle dribbel, dat wij extra uren en kilometers maken.

Inparkeren

Tsja, als je met een gewoon -Amerikaans- rijbewijs een camper mag besturen en weet dat 31 feet klein is, snap je dat het inparkeren -zowel van ons eigen bescheiden modelletje als die van de buren-veel hilarische momenten heeft opgeleverd. Vandaar dat de 'pull through' parkeerplaats bijna de standaard is geworden en de zgn. back in's veelal leeg blijven. Ook hier duurde het 45 minuten en kostte het een heg voordat de buurman zijn RV op z'n plek had. Sommige kampeerders hebben zelfs walkie talkies, dus ega staat achter de camper en geeft zachtjes aanwijzingen; "Just a tiny bit to the left 'hon'". Aangezien ik meestal aanwijzingen buiten het zicht van de spiegels gaf, ging het bij ons ook niet altijd vlekkeloos. Gelukkig hadden we geen auto met boot erop achter onze camper hangen ... (schaamteloos die Amerikanen). Ze zitten overigens ook nauwelijks buiten, alleen wij vonden rust tussen alle zoemende airco's, de rest bleef veelal binnen, lekker Discovery kijken vanuit de reclining chair (Love the Outdoors!)

Vakantie!

Met de camper op pad. Eindelijk is het zover. Hij is groot (31 feet=ruim 9,5 meter) -zucht- ..."maar dat betekent niet dat je je spullen uit het -royale- huis er 1;1 in kan stoppen", aldus een gefrustreerde chauffeur bij wie het zweet al op de bovenlip stond voor vertrek. Een uitdaging kortom om alles erin te krijgen -sorry, niet over nagedacht- maar het is gelukt. De mannen voorin, de vrouwen achterin bij het fornuis, iedereen en alles weer op z'n plek... so much for diversity. Hoe dan ook: Mt St Helen here we come!

Katie

Mijn's new friend Katie. De dochter van een collega kon niet stuk bij Mijn, samen lezen, dansen en vooral tekenen op de iphone, maakten de 2 oppasavonden tot een waar feestje. Leuk was dat ze nog speciaal afscheid kwam nemen op onze laatste dag. Ze had een cd gemaakt met (Beatles?) muziek waarop ze samen gedanst hebben. Thx Katie! It was great having you!

Kee'booh

..terwijl we het balkon in Hillsboro aan het opruimen waren, verschenen er opeens 2 hoofdjes ... natuurlijk zat Rijk daarna weer vast (met z'n grote teen in de verwarming waarop hij stond).

Wijsneus

Mijn heeft vanavond na het werk haar eerste golfles gehad. Het team ging nog wat ballen afslaan en Mijn stond op school al te springen dat ze natuurlijk graag mee wilde. Op zich hartstikke leuk ware het niet dat Kathryn met haar geoefend heeft en Mijn mij nu doodleuk gaat vertellen hoe ik mijn handen moet houden ...

Proud to be ....

Wie had ooit durven dromen dat mijn vader op zijn 70e nog uit de kast zou komen .... Als ambassadeur van het D&I team hebben we met de hele familie meegelopen in de Gay parade in Portland. De kinderen vonden het prachtig, 'Wilhelmina is leading the parade' riep een collega toen ze Mijntje zag lopen. Ze wilde 'zelluf' paraderen en zwaaide inderdaad als een koningin naar de mensen langs de kant. Het gejoel was enorm als we langskwamen "Go Nike!". Wat een positieve energie. Rijk vermaakte zich opperbest en schroomde vervolgens niet om de aandacht van Mark Parker op te eisen tijdens een gesprek. Wat een voorrecht om als eenjarige te worden voorgesteld aan de ceo. Meneer vond het wel interessant en bleef dan ook schaamteloos aan zijn vinger trekken.

Work in progress ...

Super swing

Dit is een recreation center vlakbij ons huis waar we vanmiddag hebben gespeeld. Alles is super netjes en wederom ingericht op kinderen. Je kan live naar een baseball wedstrijd kijken, een balletje slaan of schoppen, zwemmen, in bomen klimmen of heerlijk schommelen in een luie stoel. Onder het kopje 'Creatief met Taal': Mijn werd er wel een beetje 'dizzelig' van.

Manzanita Beach

Collega Kathryn heeft met 'Deb' een strandhuis in Manzanita Beach. Gistermiddag zijn we op pad gegaan. Eerst een uur door de bergen zonder mobiel bereik en daarna nog een stuk door 'Tsunami Hazard zones'. Ik heb me niet vaak zo verantwoordelijk gevoeld voor het welzijn van onze koters als toen ik alleen door deze overweldigende natuur reed zonder verbinding met de buitenwereld. We hebben natuurlijk nog even in zee gespatterd maar met de 'riptides' en getijden die snel opkomen, moet je toch extra opletten. Daarnaast was het weer grillig. De terugrit was wederom indrukwekkend al hebben de kinderen daar niets meer van meegekregen.

Onze 'player'

'Kapsaloon'

Statue of Liberty

Mamaaaaaaaaaaaaaa.... als je je dochter zo op vrijdagmiddag ophaalt, na 5 fulltime dagen school, ben je blij en trots. Wat een bikkels zijn Mijn en Rijk. Ze gaan nu alweer 3 weken fulltime naar de 'Nike school'. En hoewel alles anders is, alle continenten zelfs in Rijks babygroep vertegenwoordigd zijn,
ze alles in het Engels moeten doen, vinden ze het gelukkig helemaal geweldig. Het is keihard werken achter de schermen om alles geregeld te krijgen, heel veel papier werk ook -voor elke bult moet een uitvoerig 'schaderapport' geschreven en getekend worden (2 teachers present when Rijk fell) evenals het opsmeren van zonnebrand of billencreme... maar met een super strak schema is het te doen (600 op, 730 in de auto, 800 op school, 830 starten met werken, 500 stoppen, kids ophalen, supermarkt, eten, badderen, naar bed (en er dan toch weer uit klimmen natuurlijk), puin ruimen, lunchpakketten maken voor de volgende dag, douchen en .... crashen. Maar als gezegd het is geweldig!

Surprise!

Mijntjes 4e verjaardag werd een heus feestje omdat papa als verrassing op de stoep stond. We wisten van niets en opeens was hij er. In het oranje natuurlijk.

Inkopen doen met opa

Alles is hier super kind vriendelijk wat het leven een stuk eenvoudiger maakt. Zo wordt boodschappen doen nog leuk. Toen opa Toni er was, was een ritje naar de 'proef-supermarkt' -waar je inderdaad heel veel kan proeven dus een keer raden wie van vitrine naar vitrine rende- onderdeel van de dagelijkse routine. 'Mag ik nog eeeeen keertje proeven?' Zo hoefden we thuis niet meer te koken, lekker voordelig en zoooo Hollands ;-)

Cheese!

Fontein pret

Zijn klas

Mijn en Rijk hebben allebei hele lieve juffen die ze alle aandacht en zorg geven. Mama moet alleen af en toe de bosjes induiken als ze op weg naar een vergadering een trolly met kindertjes aan ziet komen ... Mijntje helpt Rijk altijd met opstarten (handjes wassen, aan tafel, crackers eten) en gaat dan weer terug naar haar eigen groep. Intussen zijn ze zo ingeburgerd dat ze 's ochtends kort zwaaien en direct verdwenen zijn. Bewonderenswaardig hoe makkelijk ze zich hebben aangepast. Mijn en Rijk zijn beiden dol op nieuwe ervaringen zo blijkt telkens weer.

Mijn klas

Going to School

De Nike Campus is waanzinnig mooi. Veel sportvelden, fitnessfaciliteiten, atletiekbaan, voetbalvelden, zwembad kortom echt een wereld op zich. En overal wordt gesport, niet alleen door medewerkers en topatleten maar ook door de in totaal 650 kinderen die hier naar school gaan. Dit is Mijntjes favoriete voetbalveld waar we elke ochtend langs -en over- lopen op weg naar weer een nieuwe dag vol sport en spel.