Aardbeving op Kerstavond!!!!

We werden tijdens het kerstdiner getrakteerd op een ware aardbeving. De 2e in amper twee weken tijd voor Gert-Jan (2 weken geleden 4.5 in Tokio) maar die lag te stoeien op de hangmat met Rijk en heeft dus niets mee gekregen van de beving...

(CNN) -- A magnitude 5.1 earthquake hit Puerto Rico on Friday, rattling residents but causing no immediate reports of damage.

The U.S. Geological Survey said the quake, which occurred at 7:43 p.m. (6:43 p.m. ET), stuck about 15 miles (25 kilometers) south San Juan. It was about 64 miles deep, the USGS said.

There were no immediate reports of damage or injuries.

A Federal Aviation Administration official said the international airport in San Juan was open and operating normally.

"It lasted about 30 seconds and felt hard. Some guests did get a little scared," said Venus Nevarez, an employee at the El San Juan Hotel and Casino. He said nothing broke and that all the guests were fine.

We gaan nu hopelijk rustig slapen....

Curacao

Willemstad is prachtig! Heel kleurrijk, herkenbaar maar ook uniek. Vooral de laatste 6/7 jaar is er enorme vooruitgang geboekt als het gaat om het herstellen van oude panden en de historie in ere te houden. Het is niet eenvoudig om dat te realiseren in een cultuur waar werken een noodzakelijk kwaad is om geld te hebben voor morgen.

Wij werden rondgeleid door een vriend waar na drie weken bellen eindelijk de klusjesman op de stoep stond om het dak te maken. Toen hij aan hem vroeg waar z'n ladder was, zei de beste man 'o, vergeten...dat is niet zo handig'. En weg was hij weer. Nu duurt het wellicht nog eens drie weken voor hij met ladder terugkomt.

De kinderen hebben voor het eerst met dolfijnen gezwommen. Rijk vond het heel spannend maar ging wel het water in. En het was helemaal top! Kusjes geven, aaien en op de foto natuurlijk. Nog een afzakkertje halen bij Mambo Beach met het 'pleps' en toen weer richting boot. Vandaag Aruba, morgen een zee dag en dan weer richting San Juan voor deel 2 van onze reis.

Dominica

Elke ochtend arriveren we vroeg in een nieuwe haven. Dan wordt het ontbijt gebracht en eten we op het balkon. Verse smoothies, fruitsalades, wortelsap en pancakes voor onze 'junkie xs'. Meestal gaan de kinderen mee aan land maar soms blijven ze ook liever aan boord. Spelen bij de Fun Factory is favoriet. Als we voorstellen te gaan snorkelen in Aruba, kiezen ze toch voor de eco dag aan boord waar ze alles leren over de 'environment' en 'going green' while sailing.

In Dominica zijn we met de kids de berg op geklommen. En ook hier werden we getroffen door een enorme tropische regenbui. De kinderen vonden het prachtig om door de modder te ploegen. Op de terugweg stopte de chauffeur ergens in een bocht en toeterde twee keer. En ja hoor, uit de bosjes kwam 'de slangenman' omhoog geklommen met een enorme boa om zijn nek. Daarna nog allerlei andere beesten bekeken en betast. In het park konden we zien welke schade een 'hurricane' kan aanrichten. De eilandbewoners zijn er ook echt bang voor. De schoolbus herinnert ze aan een van de zwaarste orkanen (1978). Gelukkig zaten er geen kinderen in de bus.

Beach babes

De omgevingsfoto's volgen nog maar de Caribbean is toch vooral azuurblauw met wit(te zandstranden). Mijn kan intussen al zelf snorkelen en Rijk doet het na onder de douche (waar hij uren kan vertoeven). In open water is Rijk toch wat terughoudender (to say the least) dan zijn zus. Hij vindt het prachtig maar moet wel altijd eerst even voet aan de bodem hebben (letterlijk). Mijn springt overal in. Heerlijk dat ze echt kan zwemmen nu. Het weer is prima, 28 graden, zon en af en toe bewolkt. Geen sneeuw!

Rasta

Ze wilde heeeel graag vlechtjes in haar haar. En die zijn hier in overvloed ... mannen, vrouwen, kinderen, iedereen heeft vlechten. Ruim 45 minuten moest ons dametje stilzitten maar het resultaat mag er zijn rasta Mijn.

What's missing?

Voor de oplettende kijker...wat mist Willemijn? Na jaren wachten en wiebelen is de eerste tand eruit! Het kostte wat kracht maar Mijn heeft hem er op school met een potlood subtiel uitgedrukt en ... doorgeslikt. Geen tandenfee dus maar wel apetrots! Bovendien zit er al een tweede tand los.

Our Boat

De boot is geweldig. Celebrity is van de mainstream cruiselines de beste zo weten meerdere, ervaren -60+ cruises gemaakt- cruisers). Van de 1900 gasten, zijn 146 op anniversary of honeymoon. De gemiddelde leeftijd ligt rond de 55 met een paar uitschieters naar boven. Blijkbaar zitten de meeste oudere gasten op de meer traditionele Holland America Line (HAL). Daar zouden de middagdutjes zelfs verplicht zijn (meerdere malen per dag)! Hier is het gros weliswaar Republikein (Obama vinden ze helemaal niks) maar gelukkig wel iets jeugdiger. Bovendien is het altijd rustig door de royale opzet van de boot.

De service is subliem. Ontbijt en appetizers op de kamer, goede koffie, turn down service en vele extra's die je niet verwacht. We hoeven kortom nergens over na te denken, alles is er gewoon. Het zwembad heeft alleen geen glijbanen maar met de witte stranden hier, is dat nauwelijks een gemis.

St Kitts en St Croix zijn onze eerste stops als gezegd. Kleine eilandjes die drijven op de inkomsten van de cruiseboten die hier na het 'hurricane season' dagelijks aanmeren. Aangezien 'diamonds' en emeralds -de meest verkochte 'souvenir zijn, is het echt 'kassa'.

Even 'chillen'

Heerlijk om 3 dagen aan het strand bij te komen. Lekker gegeten, laatste vakantie inkopen gedaan, de omgeving bekeken (veel groter dan je verwacht van een Caribbisch eiland), talloze bijna aanrijdingen gehad en heel veel gezwommen natuurlijk. Dat vinden de kinderen toch altijd het allerleukste, springen en duiken in het water. Op maandag begon de cruise. Rond drieen reden we naar de Celebrity Millenium alwaar de champagne en ranja voor ons klaar stond. Wat een feest. Laat het grote genieten beginnen! St Croix, here we come.

On our way

Na een intensieve reis zitten we intussen op het strand in Barbados. Op 6 december stonden we nog op de schaatsen en op 9 december zijn we vertrokken richting de Caribbean. Na een uur wachten voor de 'de-icing' en 9,5 uur vliegen, kwamen we in Atlanta aan. Het ging wederom top met de kids die zich prima vermaakt hebben aan boord. Immigrations had echter een leuke verrassing in petto; "Uw zoon staat niet in het systeem ...", nu hadden we weliswaar de confirmation dat hij wel degelijk aangemeld is in de US maar ja... sorry ma'am, you have to wait in the office ... Moet je net Gert-Jan hebben. Aansluiten achter nauwelijks Engels sprekende reizigers voor een gesprek met een mevrouw wiens passie voor haar werk reeds lang vervlogen is. En wij moesten onze transfer naar San Juan halen ...nog 3 uur te gaan, nog 2 uur te gaan .... 'Can you ...? We have a flight ..." 'Sorry sir, wait in line please, you'll be fine ...' smile... Met nog 1,5 uur te gaan, waren we dan toch aan de beurt. Conclusie; Wij snappen het ook niet, kijkt u het thuis nog eens na. Merry X-mas sir! Met het zweet in de bilnaad, moesten we de koffers ophalen, weer inleveren, door security en rennen naar de gate. Kinderen renden gelukkig vrolijk mee en we hebben het gehaald! Nog 3,5 uur naar San Juan, ingeklemd tussen overweight Amerikanen, was het echt Gert z'n dag. Maar we zijn er, cheers!