augustus 04, 2008

Bassie is vol kattekwaad en ....

... Rijk is een Acrobaat!

Nu wisten wij al dat onze Rijk fysiek niet de langzaamste is (praten doet ie niet...) maar sinds hij ons gisteren verraste met een ontbijt op bed (zonder ontbijt), is het tijdperk dat we kunnen roepen 'we komen eraan en ons nogmaals omdraaien' definitief voorbij. Hij is gisteren zowel uit zijn bed als uit de box geklommen en kan ook alle deuren open maken. Dat maakt, gecombineerd met zijn onderzoekende aard en razendsnelle dribbel, dat wij extra uren en kilometers maken.

augustus 03, 2008

Inparkeren


Tsja, als je met een gewoon -Amerikaans- rijbewijs een camper mag besturen en weet dat 31 feet klein is, snap je dat het inparkeren -zowel van ons eigen bescheiden modelletje als die van de buren-veel hilarische momenten heeft opgeleverd. Vandaar dat de 'pull through' parkeerplaats bijna de standaard is geworden en de zgn. back in's veelal leeg blijven. Ook hier duurde het 45 minuten en kostte het een heg voordat de buurman zijn RV op z'n plek had. Sommige kampeerders hebben zelfs walkie talkies, dus ega staat achter de camper en geeft zachtjes aanwijzingen; "Just a tiny bit to the left 'hon'". Aangezien ik meestal aanwijzingen buiten het zicht van de spiegels gaf, ging het bij ons ook niet altijd vlekkeloos. Gelukkig hadden we geen auto met boot erop achter onze camper hangen ... (schaamteloos die Amerikanen). Ze zitten overigens ook nauwelijks buiten, alleen wij vonden rust tussen alle zoemende airco's, de rest bleef veelal binnen, lekker Discovery kijken vanuit de reclining chair (Love the Outdoors!)

Vakantie!

Met de camper op pad. Eindelijk is het zover. Hij is groot (31 feet=ruim 9,5 meter) -zucht- ..."maar dat betekent niet dat je je spullen uit het -royale- huis er 1;1 in kan stoppen", aldus een gefrustreerde chauffeur bij wie het zweet al op de bovenlip stond voor vertrek. Een uitdaging kortom om alles erin te krijgen -sorry, niet over nagedacht- maar het is gelukt. De mannen voorin, de vrouwen achterin bij het fornuis, iedereen en alles weer op z'n plek... so much for diversity. Hoe dan ook: Mt St Helen here we come!

Katie

Mijn's new friend Katie. De dochter van een collega kon niet stuk bij Mijn, samen lezen, dansen en vooral tekenen op de iphone, maakten de 2 oppasavonden tot een waar feestje. Leuk was dat ze nog speciaal afscheid kwam nemen op onze laatste dag. Ze had een cd gemaakt met (Beatles?) muziek waarop ze samen gedanst hebben. Thx Katie! It was great having you!

Kee'booh

..terwijl we het balkon in Hillsboro aan het opruimen waren, verschenen er opeens 2 hoofdjes ... natuurlijk zat Rijk daarna weer vast (met z'n grote teen in de verwarming waarop hij stond).