Wijsneus

Mijn heeft vanavond na het werk haar eerste golfles gehad. Het team ging nog wat ballen afslaan en Mijn stond op school al te springen dat ze natuurlijk graag mee wilde. Op zich hartstikke leuk ware het niet dat Kathryn met haar geoefend heeft en Mijn mij nu doodleuk gaat vertellen hoe ik mijn handen moet houden ...

Proud to be ....

Wie had ooit durven dromen dat mijn vader op zijn 70e nog uit de kast zou komen .... Als ambassadeur van het D&I team hebben we met de hele familie meegelopen in de Gay parade in Portland. De kinderen vonden het prachtig, 'Wilhelmina is leading the parade' riep een collega toen ze Mijntje zag lopen. Ze wilde 'zelluf' paraderen en zwaaide inderdaad als een koningin naar de mensen langs de kant. Het gejoel was enorm als we langskwamen "Go Nike!". Wat een positieve energie. Rijk vermaakte zich opperbest en schroomde vervolgens niet om de aandacht van Mark Parker op te eisen tijdens een gesprek. Wat een voorrecht om als eenjarige te worden voorgesteld aan de ceo. Meneer vond het wel interessant en bleef dan ook schaamteloos aan zijn vinger trekken.

Work in progress ...

Super swing

Dit is een recreation center vlakbij ons huis waar we vanmiddag hebben gespeeld. Alles is super netjes en wederom ingericht op kinderen. Je kan live naar een baseball wedstrijd kijken, een balletje slaan of schoppen, zwemmen, in bomen klimmen of heerlijk schommelen in een luie stoel. Onder het kopje 'Creatief met Taal': Mijn werd er wel een beetje 'dizzelig' van.

Manzanita Beach

Collega Kathryn heeft met 'Deb' een strandhuis in Manzanita Beach. Gistermiddag zijn we op pad gegaan. Eerst een uur door de bergen zonder mobiel bereik en daarna nog een stuk door 'Tsunami Hazard zones'. Ik heb me niet vaak zo verantwoordelijk gevoeld voor het welzijn van onze koters als toen ik alleen door deze overweldigende natuur reed zonder verbinding met de buitenwereld. We hebben natuurlijk nog even in zee gespatterd maar met de 'riptides' en getijden die snel opkomen, moet je toch extra opletten. Daarnaast was het weer grillig. De terugrit was wederom indrukwekkend al hebben de kinderen daar niets meer van meegekregen.

Onze 'player'

'Kapsaloon'

Statue of Liberty

Mamaaaaaaaaaaaaaa.... als je je dochter zo op vrijdagmiddag ophaalt, na 5 fulltime dagen school, ben je blij en trots. Wat een bikkels zijn Mijn en Rijk. Ze gaan nu alweer 3 weken fulltime naar de 'Nike school'. En hoewel alles anders is, alle continenten zelfs in Rijks babygroep vertegenwoordigd zijn,
ze alles in het Engels moeten doen, vinden ze het gelukkig helemaal geweldig. Het is keihard werken achter de schermen om alles geregeld te krijgen, heel veel papier werk ook -voor elke bult moet een uitvoerig 'schaderapport' geschreven en getekend worden (2 teachers present when Rijk fell) evenals het opsmeren van zonnebrand of billencreme... maar met een super strak schema is het te doen (600 op, 730 in de auto, 800 op school, 830 starten met werken, 500 stoppen, kids ophalen, supermarkt, eten, badderen, naar bed (en er dan toch weer uit klimmen natuurlijk), puin ruimen, lunchpakketten maken voor de volgende dag, douchen en .... crashen. Maar als gezegd het is geweldig!

Surprise!

Mijntjes 4e verjaardag werd een heus feestje omdat papa als verrassing op de stoep stond. We wisten van niets en opeens was hij er. In het oranje natuurlijk.

Inkopen doen met opa

Alles is hier super kind vriendelijk wat het leven een stuk eenvoudiger maakt. Zo wordt boodschappen doen nog leuk. Toen opa Toni er was, was een ritje naar de 'proef-supermarkt' -waar je inderdaad heel veel kan proeven dus een keer raden wie van vitrine naar vitrine rende- onderdeel van de dagelijkse routine. 'Mag ik nog eeeeen keertje proeven?' Zo hoefden we thuis niet meer te koken, lekker voordelig en zoooo Hollands ;-)

Cheese!

Fontein pret

Zijn klas

Mijn en Rijk hebben allebei hele lieve juffen die ze alle aandacht en zorg geven. Mama moet alleen af en toe de bosjes induiken als ze op weg naar een vergadering een trolly met kindertjes aan ziet komen ... Mijntje helpt Rijk altijd met opstarten (handjes wassen, aan tafel, crackers eten) en gaat dan weer terug naar haar eigen groep. Intussen zijn ze zo ingeburgerd dat ze 's ochtends kort zwaaien en direct verdwenen zijn. Bewonderenswaardig hoe makkelijk ze zich hebben aangepast. Mijn en Rijk zijn beiden dol op nieuwe ervaringen zo blijkt telkens weer.

Mijn klas

Going to School

De Nike Campus is waanzinnig mooi. Veel sportvelden, fitnessfaciliteiten, atletiekbaan, voetbalvelden, zwembad kortom echt een wereld op zich. En overal wordt gesport, niet alleen door medewerkers en topatleten maar ook door de in totaal 650 kinderen die hier naar school gaan. Dit is Mijntjes favoriete voetbalveld waar we elke ochtend langs -en over- lopen op weg naar weer een nieuwe dag vol sport en spel.