B'day Boy

Rijk is 3! Hij wilde het perse bij Chuck e Cheeses vieren. Een echt Amerikaans concept dat staat als een huis. Met medaille, kroon, taart, pizza, show, Chuck en tientallen spelletjes, hebben we ons prima vermaakt. De Decneutjes' schoven aan dus het was bijzonder gezellig. Met rode konen vielen de kids daarna als een blok in slaap.

Cliches...

De cliches over cruises zijn waar: De gemiddelde gast is op leeftijd, eet (te) veel en is 100% Amerikaan. De cruise is dan ook ingericht op dit profiel ofwel voor de liefheber is er: Elke avond Blue Diamonds' in de lobby; Kan je dagelijks portretfoto's maken (met de zanger, kapitein, kerstman, paashaas, u vraagt wij ...); Informatiesessies over waar je 'shiny' inkopen te doen (met VIP shoppingpass); Bingo; Bridge in de bridgekamer; Karaoke; Leen-looprekken etc. Maar de grap is wel dat er heel veel leuke mensen tussen zitten en de boot dusdanig groot is dat je het 'grijze' vermaak eenvoudig omzeilen kan. Bovendien raak je nooit uitgekeken.

Cabo San Lucas

De laatste stop voor LA. De lunch bij Cabo Wabo Cantina -top tent van voormalig Van Halen zanger Sammy Hagar- was zowel culinair als muzikaal een hoogtepunt. Dit bezoekje stond immers al heel lang op Gert-Jan z'n wensenlijstje. De kinderen vonden het ook leuk en hebben ook nog geposeerd met een echte dolfijn. Een mooie afsluiting van deze leuke en onwijs relaxte cruise. Voor herhaling vatbaar! Overigens, zoals jullie zien, is bij Rijk -na 2 weken in de tropen- het 'in- en in- witte' er wel vanaf ... (maar dat is dan ook het maximaal haalbare).

Een beetje opstandig

Rijk maakt een enorme ontwikkeling door. Je ziet het gewoon gebeuren. Tegelijkertijd is hij zwaar aan het peuter puberen. Hij is nogal luidruchtig en z'n energie/testosteron piekt een aantal keren per dag. De kinderclub heeft ons een paar keer 'opgepiept' omdat ze bang waren dat Rijk zichzelf pijn zou doen (hij was te ruig). Dan is er zijn eindeloze onderzoeksdrang bv. naar een apparaatje met desinfecterende gel die bij elke ingang op de boot staat. Iedereen houdt z'n handen eronder maar Rijk presteerde het na een week nog om recht onder het apparaat te gaan staan waardoor de gel in zijn ogen liep ... En als echte man, gilt hij het dan uit. Gelukkig was het zo uitgespoeld maar de 'list goes on and on'. Naast de energie en onderzoeksdrang is er dan nog zijn steady 'sloopzucht' ofwel, als iets stuk kan, waarom zouden we het dan heel houden? In Vegas heeft hij een houten fluitje -cadeautje van de kinderclub- ontmanteld en jawel, een gemene splinter in z'n keel gekregen. Wederom gegil, hartverzakking, op z'n kop gehangen ... de zoveelste keer. Gert-Jan zegt altijd al dat we 'met hem nog heel wat gaan meemaken'. Ik vrees dat hij gelijk krijgt.

Acapulco

Forget Acapulco. Vergane glorie alom en een drama qua verkeer. Alles en iedereen staat vast. De omgeving is echter waanzinnig mooi. Na 2 uur verkeerschaos eindigden we bij een ontzettend leuke, niet commerciele dame die letterlijk buiten leeft met 2 enorme waakhonden en tientallen schildpadden. Na een uitleg over de broodnodige bescherming van de schildpadden, mochten Rijk en Mijn er ieder 1 uitzetten. Ze moesten ze uit een bak pakken, even omhoog houden om ze te laten zien waar de zee was en dan in het zand zetten. De eigenaresse werd aangestoken door het enthousiasme van Mijn en Rijk en besloot spontaan alle babies uit te zetten. De kids hebben kortom vele schildpadden 'naar huis gebracht'. Ze waren apetrots. Mijn vooral omdat haar schildpad als eerste bij de zee was... (of course).

Performing on weeknights: 'Rijker'

In de Red Lion Pub treedt Tino elke avond op. Deze muzikant heeft in Rijk een vaste partner gevonden. Zingend en spelend leggen ze samen aardig wat meters af en op de boot is Rijk intussen dusdanig bekend dat mensen ons regelmatig aanspreken om te vragen of 'Rijker' -z'n artiestennaam- vanavond weer optreedt. Volgens Tino heeft hij talent. 'Rijkers' favoriet is La Bamba. De video is -naar Amerikaans gebruik- na terugkomst te verkrijgen.

Huatulco

Een prachtige, tropische stop in een nog onontgonnen gebied; Huatulco.

Costa Rica

In Costa Rica zijn de kinderen aan boord gebleven. Het was om 7.00 's ochtends al 28 graden dus veel te heet voor ze om iets te ondernemen. Na de lunch gingen Rijk en Mijn bij de kinderclub spelen en konden wij samen op pad. We gingen 'Canope Sailing' in de jungle. Hangend aan een kabel 'sprongen' we van het ene hoge platform naar het andere. Onwijs leuk en mooi. Wat een prachtig land, heel groen en puur. Heerlijk ook om na afloop 2 stralende kiddo's op te halen. En als je weer aan boord komt, staat het eten klaar. Zeg maar waar je zin in hebt; Mexicaans, Sushi, Frans, Steakhouse, Italiaans, het buffet of ... Anytime, any place en alles is even kind vriendelijk. Op naar Mexico. Dat cruisen is zo gek nog niet.

Panamakanaal

Een unieke ervaring om door het Panamakanaal te varen. Het is dusdanig nauw dat de kapitein zijn gezag tijdelijk overdraagt aan een speciale, lokale crew. Als je aan beide zijden 1,5 meter speling hebt, is het veel. Kosten om te passeren: $3.50000. Zeven dagen per week, 24 uur per dag komen en gaan er boten doorheen, 2 banen voor 2 boten en dat 365 dagen per jaar. Kassa.

Kid's Club

Aan boord was er niet alleen een kindercafe -met lage stoeltjes en lopend buffet op kleuterhoogte- maar ook een kinderclub voor diverse leeftijdsgroepen. Met 6 kindjes (2-5 jaar) en 8 counsellors was er natuurlijk alle aandacht. Er waren de hele dag activiteiten die allemaal te vinden waren in een speciale agenda waar je van uur tot uur kon bekijken wat er te doen was. Rijk bloeide op doordat hij echt mee mocht doen (en niet te horen kreeg 'nee, jij bent nog net te klein...') en Mijn is sowieso dol op dit soort clubs. Knutselen, een Diego ontbijt, Jungle Gym, karaoke, een piratenfeest, blues clues ... alles vinden ze leuk behalve televisie kijken. We kregen een pieper mee en werden keurig opgepiept als Rijk niet wilde luisteren (what is No in Dutch?), een 'ongelukje' had (broek vol) of er televisie werd gekeken (Ik vind dat niet leuk mama, aldus Mijn). De counselors hadden aansprekende namen als 'Icecream' en 'Cheesewiz'.

Cartagena

Wat een prachtige stad vol historie (veel oude forten). Een heel andere, kleurrijke kant van dit omstreden land. De bevolking is erg vriendelijk en trots op deze metropool die graag meer toeristen zou trekken. Heerlijke koffie ook.

Norwegian Star

Wat een schip... 1100 personeelsleden, 2200 gasten, 11 restaurants, 10 bars ... Een theater -waar artiesten uit Vegas voor worden overgevlogen-, bioscoop, driving range, basketveld, rookkamer, running track, 2 pooldecks, diverse winkels ..., te veel om op te noemen. Lange gangen -dik 250 meter- 4 liften, 14 verdiepingen.

Wij hadden 2 balkonhutten, met kinderslot, erg relaxed. De boot is enorm stabiel, tuft 's nachts rustig door om vroeg in de ochtend op weer een nieuwe bestemming te arriveren. Onze eerste stop is Cartagena, Colombia. Voor alle Amerikaanse medepassagiers zijn er de dag voor aankomst informatie sessies over de duurste en meeste unieke glimmers ter plaatse.

Sneak preview

Ok, we gaan niet slapen zonder een fotootje vanaf de boot. Het kinder zwemparadijs was een van de favorieten met 2 reuze glijbanen, 2 bubbelbaden, een baby- en kinderzwembad. En dan was er nog een groot zwembad voor op de boot met 2 nog grotere glijbanen. Kortom pret voor tien. En omdat Rijk alleen mocht zwemmen als hij zindelijk was (zwemluiers zijn niet toegestaan), is hij dat ook maar direct geworden. Morgen meer plaatjes, liefs van ons allemaal.

The loveboat!

Daar lag ie dan, de Norwegian Star. Een enorme cruiseboot die ons vanuit Miami via Colombia, Costa Rica en Mexico naar LA zou brengen, zo'n 6.500 km varen met 2000 andere passagiers. We waren natuurlijk reuze benieuwd hoe dat zou zijn en ook hoe ver we de gemiddelde leeftijd van de passagiers omlaag zouden brengen... Wordt vervolgd.

Op naar Miami

Via Gatorland zijn we naar Miami gereden. Altijd leuk om deze indrukwekkende dieren te bekijken.

Orlando

Na een korte nacht in een enorm kitsch hotel (met giga bubbelbad in de kamer waar we om 4 uur 's ochtends samen in zaten natuurlijk), hebben we een kort rondje Disney gedaan. Hoewel Mijn in de natuur alle beestjes altijd gewoon oppakt en van de hoogste glijbanen dendert (terwijl de jongens bibberend toekijken), blijft ze de grote 'verkleed' poppen eng vinden. Mickey Mouse, Pluto, Stitch. Mijn moet er niets van hebben als ze 'echt' zijn. Enige afstand was geboden dus. Voor beiden bleef het bubbelbad echter favoriet, ongeveer 6x in 2 dagen ingezeten. Met een jetlag, is dat overigens echt een aanrader. Na 2/3 dagen zaten de kinderen op het Amerikaanse schema.

Op pad..

Na een fikse griep (Willemijn) vlogen we in opperste stemming (zonder vaccinatie maar met Tamiflu, dank Suus & Rits) begin deze maand richting Orlando. Met Aer Lingus, een van de weinige maatschappijen waar je een enkele reis voor een normaal tarief kan boeken. Onze Hooligan riep in zijn opwinding ditmaal te pas en te onpas keihard "Aerrr Lingguss" door het vliegtuig maar de kinderen deden het verder fantastisch. Dit in tegenstelling tot de cabin crew. Waardeloos eten, geen service, gewoon kop houden en blij zijn dat we keurig in de lucht hangen. Tien uur blijft lang, ook voor ons als er niet geslapen wordt, maar als je dan het zonnetje voelt, is alles weer goed. Rijk vond het allemaal even mooi: "Ik ben gek van vliegen."

Op wie lijk ik....?

Bij Oom Rob & Tante Anya lekker Chinees eten!

Slaapkoppen!

Welcome home papa!

Bladerkunst

Nu de kastanjes en noten geraapt en geregen zijn, is het tijd iets met de bladeren te doen. Vanmiddag hebben Mijn en Bram herfststempels gemaakt, een leuk werkje met prachtig resultaat.

Juf jarig

Juf Mandy (van mega Mijn) was jarig afgelopen week. Alle kindjes mochten verkleed naar school komen, cadeautjes geven en spelletjes doen. Omdat mama meehielp, mocht Rijk de bouwer ook blijven. Apetrots ... (zie foto onder). Overigens deed hij het hartstikke goed, bleef in de kring zitten en deed mee aan alle spelletjes. Volgens beiden was het feestje 'echt vet'.