'Ik wil nog niet naar huis!'

Met een map vol prachtige (cruise kitsch) portretten en bijna 1000 foto's sluiten we deze prachtige reis af. Wat een belevenis, vanuit Puerto Rico zijn we naar de US Virgin Islands, St. Kitts, St. Croix, Antigua, Dominica, Barbados, Curacao en Aruba gevaren. Kerst gevierd aan het strand waarna we zijn uitgeweken naar de andere kant van Puerto Rico (Fajardo). Vandaag Rijk zijn hoogtepunt bij Chuck E. Cheese's, we hadden geen betere afsluiting kunnen bedenken. De kids zouden nog wel langer willen blijven maar de plicht roept. Deze ervaring en herinnering neemt niemand ons echter meer af. Wat een voorrecht om zo'n reis samen te mogen maken. Wat hebben we weer genoten dus: Wordt vervolgd!

B'day Boy (4!)

Rijk keek er al weken naar uit; Een verjaardagsfeestje bij Chuck E. Cheese's. En gelukkig zijn er ook 3 in Puerto Rico. Na het zingen en een feest ontbijt zijn we vanuit Fajardo terug gereden naar P.R. Met balloons, cake en Chuck E. vierde Rijk zijn vierde verjaardag bij dit beproefde, Amerikaanse concept.

Weke pizza, een chocoladetaart waar oom Max en Tante Carolien jaloers op zouden zijn en tientallen muntjes om eindeloos lang, verschillende spelletjes te doen. De kids vonden het weer helemaal fantastisch. En ook wij konden het niet laten een balletje te schieten...

De nieuwe speedboot van Playmobil heeft vanavond al (letterlijk!) uren rondgevaren in de badkuip. Rijk was wederom het water niet uit te krijgen. Morgen nog even genieten van de zon en dan vrijdag richting Nederland. De laatste dag maar even zonder factor 100 voor Rijk, kijken of ie toch nog een beetje kleur kan krijgen ... hoewel, het in en in witte is er wel vanaf ;-)

Gezelschap

De leguanen lopen hier gewoon langs het zwembad, tussen de stoelen door om ook even een duik te nemen. Gelukkig vinden ze het niet erg hun secret spot met ons te delen.

Onze dolfijnen

Rijk snorkelt intussen ook in het zwembad. Hij kan al goed drijven en beide kinderen krijgen er geen genoeg van. Ons laatste resort was prachtig. Rustig met een waanzinnig zwembad, midget golf baan en heerlijk eten. De kinderen spelen het liefst dat ze dolfijn zijn ... Cayo en Biya ... en dan gooien wij allerlei duik spulletjes en muntjes het water in. Mijn wil ze er dan zo snel mogelijk uithalen en er weer in rennen. Rijk vraagt net als de echte dolfijnen om knuffels en een snoepje als beloning. Zo grappig om te zien hoe ze alle indrukken verwerken in hun spel.

Bacardi

Een van de global power brands en nog altijd een familie bedrijf. Bacardi, de meest gedronken, sterke drank ter wereld, vond haar roots in Cuba ('est libre'. Leger officieren vierden Cuba's herwonnen vrijheid rond 1900 met een Bacardi Coke in de hand -geen Pepsi!). De grootste fabriek staat nu in Puerto Rico alwaar je een inspirerende rondleiding en gratis drank krijgt. Kinder Bacardi voor de kids (lime juice).

Terug aan wal

Op Isla Verde ontmoetten we Amir, Joanne, Ben en Kendall. De jongste, Ben, hebben we sinds zijn geboorte vorig jaar niet meer gezien. Kendall is 2,5. Het herinnert ons vooral aan de drukte die 2 kleintjes onder de 4 met zich mee brengt. Het hotel aan zee is leuk en relaxed. Er wordt veel gesurft. In het hotel zijn er allerlei activiteiten voor de kids en wederom doen Mijn en Rijk met veel enthousiasme mee. Van zwemwedstrijd en koekjes bakken tot Twister spelen. Het kerstdiner hebben we op slippers genoten. Daarna nog marshmellows geroosterd op het strand.

Merry X-mas

Vanuit een bewolkt maar warm Puerto Rico wensen we jullie een fijne kerst!

Topchef(s)

In de cabine van Rijk en Mijn wordt er volop geknutseld met eten. Na Mijns favoriete show -topchef- maakt ze samen met Rijk allerlei hapjes met meloen, ijsblokjes, banaan en andere soorten fruit.

We mogen niet binnenkomen als er geconcentreerd gesneden wordt. Of we alleen willen aangeven wanneer de tijd om is zodat ze beoordeeld kunnen worden op hun fantastische presentatie, smaak en kleur. Mijn vraagt ook nog altijd hoe de garing is?

Het zijn echt prachtige hapjes alleen kunnen we ze niet meer laten zien aangezien Astrid onze fotocamera -per ongeluk- cadeau gedaan heeft aan een taxichauffeur... Anyway, de culinaire uitspattingen vonden hun hoogtepunt in een enorme knal waarna 2 'kokkies' in tranen onze kamer binnen renden. Mijn had per ongeluk haar eerste fles champagne ontkurkt. Dat wordt een goed jaar!

Aardbeving op Kerstavond!!!!

We werden tijdens het kerstdiner getrakteerd op een ware aardbeving. De 2e in amper twee weken tijd voor Gert-Jan (2 weken geleden 4.5 in Tokio) maar die lag te stoeien op de hangmat met Rijk en heeft dus niets mee gekregen van de beving...

(CNN) -- A magnitude 5.1 earthquake hit Puerto Rico on Friday, rattling residents but causing no immediate reports of damage.

The U.S. Geological Survey said the quake, which occurred at 7:43 p.m. (6:43 p.m. ET), stuck about 15 miles (25 kilometers) south San Juan. It was about 64 miles deep, the USGS said.

There were no immediate reports of damage or injuries.

A Federal Aviation Administration official said the international airport in San Juan was open and operating normally.

"It lasted about 30 seconds and felt hard. Some guests did get a little scared," said Venus Nevarez, an employee at the El San Juan Hotel and Casino. He said nothing broke and that all the guests were fine.

We gaan nu hopelijk rustig slapen....

Grenada

Een tropische verrassing. Goed onderhouden, veel groen en bijzonder vriendelijke mensen. Met de watertaxi voeren we naar een mooi wit zandstrand. Niemand had ons echter verteld dat onze schipper bekend stond als de 'cheap guy'. Ofwel; Te zuinig om voldoende benzine in de tank te doen. Resultaat ... met het strand in zicht stopte de motor en dobberden wij geruime tijd op zee. Vanwege de reputatie van de schipper, waren zijn collega's ook niet erg genegen hem te hulp te schieten. Uiteindelijk zijn we toch richting steiger gesleept en 's middags met een andere schipper terug gevaren.

Curacao

Willemstad is prachtig! Heel kleurrijk, herkenbaar maar ook uniek. Vooral de laatste 6/7 jaar is er enorme vooruitgang geboekt als het gaat om het herstellen van oude panden en de historie in ere te houden. Het is niet eenvoudig om dat te realiseren in een cultuur waar werken een noodzakelijk kwaad is om geld te hebben voor morgen.

Wij werden rondgeleid door een vriend waar na drie weken bellen eindelijk de klusjesman op de stoep stond om het dak te maken. Toen hij aan hem vroeg waar z'n ladder was, zei de beste man 'o, vergeten...dat is niet zo handig'. En weg was hij weer. Nu duurt het wellicht nog eens drie weken voor hij met ladder terugkomt.

De kinderen hebben voor het eerst met dolfijnen gezwommen. Rijk vond het heel spannend maar ging wel het water in. En het was helemaal top! Kusjes geven, aaien en op de foto natuurlijk. Nog een afzakkertje halen bij Mambo Beach met het 'pleps' en toen weer richting boot. Vandaag Aruba, morgen een zee dag en dan weer richting San Juan voor deel 2 van onze reis.

Dominica

Elke ochtend arriveren we vroeg in een nieuwe haven. Dan wordt het ontbijt gebracht en eten we op het balkon. Verse smoothies, fruitsalades, wortelsap en pancakes voor onze 'junkie xs'. Meestal gaan de kinderen mee aan land maar soms blijven ze ook liever aan boord. Spelen bij de Fun Factory is favoriet. Als we voorstellen te gaan snorkelen in Aruba, kiezen ze toch voor de eco dag aan boord waar ze alles leren over de 'environment' en 'going green' while sailing.

In Dominica zijn we met de kids de berg op geklommen. En ook hier werden we getroffen door een enorme tropische regenbui. De kinderen vonden het prachtig om door de modder te ploegen. Op de terugweg stopte de chauffeur ergens in een bocht en toeterde twee keer. En ja hoor, uit de bosjes kwam 'de slangenman' omhoog geklommen met een enorme boa om zijn nek. Daarna nog allerlei andere beesten bekeken en betast. In het park konden we zien welke schade een 'hurricane' kan aanrichten. De eilandbewoners zijn er ook echt bang voor. De schoolbus herinnert ze aan een van de zwaarste orkanen (1978). Gelukkig zaten er geen kinderen in de bus.

Beach babes

De omgevingsfoto's volgen nog maar de Caribbean is toch vooral azuurblauw met wit(te zandstranden). Mijn kan intussen al zelf snorkelen en Rijk doet het na onder de douche (waar hij uren kan vertoeven). In open water is Rijk toch wat terughoudender (to say the least) dan zijn zus. Hij vindt het prachtig maar moet wel altijd eerst even voet aan de bodem hebben (letterlijk). Mijn springt overal in. Heerlijk dat ze echt kan zwemmen nu. Het weer is prima, 28 graden, zon en af en toe bewolkt. Geen sneeuw!

Rasta

Ze wilde heeeel graag vlechtjes in haar haar. En die zijn hier in overvloed ... mannen, vrouwen, kinderen, iedereen heeft vlechten. Ruim 45 minuten moest ons dametje stilzitten maar het resultaat mag er zijn rasta Mijn.

Dress for ... cruising?

Gert-Jan zit in de vakantie modus! Met kleurige blouse (die doorloopt als het regent ..) en witte jas straalt hij als nooit tevoren. Het regent complimenten -love your shirt pal- en ook Rijk heeft intussen zo'n onweerstaanbare combi ... Reeelaaaxxx

What's missing?

Voor de oplettende kijker...wat mist Willemijn? Na jaren wachten en wiebelen is de eerste tand eruit! Het kostte wat kracht maar Mijn heeft hem er op school met een potlood subtiel uitgedrukt en ... doorgeslikt. Geen tandenfee dus maar wel apetrots! Bovendien zit er al een tweede tand los.

Our Boat

De boot is geweldig. Celebrity is van de mainstream cruiselines de beste zo weten meerdere, ervaren -60+ cruises gemaakt- cruisers). Van de 1900 gasten, zijn 146 op anniversary of honeymoon. De gemiddelde leeftijd ligt rond de 55 met een paar uitschieters naar boven. Blijkbaar zitten de meeste oudere gasten op de meer traditionele Holland America Line (HAL). Daar zouden de middagdutjes zelfs verplicht zijn (meerdere malen per dag)! Hier is het gros weliswaar Republikein (Obama vinden ze helemaal niks) maar gelukkig wel iets jeugdiger. Bovendien is het altijd rustig door de royale opzet van de boot.

De service is subliem. Ontbijt en appetizers op de kamer, goede koffie, turn down service en vele extra's die je niet verwacht. We hoeven kortom nergens over na te denken, alles is er gewoon. Het zwembad heeft alleen geen glijbanen maar met de witte stranden hier, is dat nauwelijks een gemis.

St Kitts en St Croix zijn onze eerste stops als gezegd. Kleine eilandjes die drijven op de inkomsten van de cruiseboten die hier na het 'hurricane season' dagelijks aanmeren. Aangezien 'diamonds' en emeralds -de meest verkochte 'souvenir zijn, is het echt 'kassa'.

Even 'chillen'

Heerlijk om 3 dagen aan het strand bij te komen. Lekker gegeten, laatste vakantie inkopen gedaan, de omgeving bekeken (veel groter dan je verwacht van een Caribbisch eiland), talloze bijna aanrijdingen gehad en heel veel gezwommen natuurlijk. Dat vinden de kinderen toch altijd het allerleukste, springen en duiken in het water. Op maandag begon de cruise. Rond drieen reden we naar de Celebrity Millenium alwaar de champagne en ranja voor ons klaar stond. Wat een feest. Laat het grote genieten beginnen! St Croix, here we come.

On our way

Na een intensieve reis zitten we intussen op het strand in Barbados. Op 6 december stonden we nog op de schaatsen en op 9 december zijn we vertrokken richting de Caribbean. Na een uur wachten voor de 'de-icing' en 9,5 uur vliegen, kwamen we in Atlanta aan. Het ging wederom top met de kids die zich prima vermaakt hebben aan boord. Immigrations had echter een leuke verrassing in petto; "Uw zoon staat niet in het systeem ...", nu hadden we weliswaar de confirmation dat hij wel degelijk aangemeld is in de US maar ja... sorry ma'am, you have to wait in the office ... Moet je net Gert-Jan hebben. Aansluiten achter nauwelijks Engels sprekende reizigers voor een gesprek met een mevrouw wiens passie voor haar werk reeds lang vervlogen is. En wij moesten onze transfer naar San Juan halen ...nog 3 uur te gaan, nog 2 uur te gaan .... 'Can you ...? We have a flight ..." 'Sorry sir, wait in line please, you'll be fine ...' smile... Met nog 1,5 uur te gaan, waren we dan toch aan de beurt. Conclusie; Wij snappen het ook niet, kijkt u het thuis nog eens na. Merry X-mas sir! Met het zweet in de bilnaad, moesten we de koffers ophalen, weer inleveren, door security en rennen naar de gate. Kinderen renden gelukkig vrolijk mee en we hebben het gehaald! Nog 3,5 uur naar San Juan, ingeklemd tussen overweight Amerikanen, was het echt Gert z'n dag. Maar we zijn er, cheers!