december 16, 2007

Mijn ('s) eerste Premiere



Mijn is vandaag voor het eerst naar de film geweest. Naar de Premiere


van de nieuwe film van K3 in Tuschinsky. Anne mocht mee en samen schreden de als prinsessen uitgedoste dames langs de camera's over de rode loper. Ademloos keken ze naar de 'hele grote tv' en waren het eerste half uur dan ook niet aanspreekbaar (Vind je het leuk? Geen antwoord. Wil je iets drinken? Stilte). Met de ogen gefixeerd op het grote scherm zaten de dames op het balkon met lolly en toverstaf. Na 50 minuten begon het toch wat te rommelen en moesten we langs de rijen naar buiten schuifelen -sorry plas stop...- om even later terug te komen voor het live optreden van hun idolen. Mijn ging helemaal uit haar dak en zong en danste er op los 'O la le le, dans met ons mee van je O la le le'. Zelfs oom Dennis was verbaasd over de energie in het vak aan de overkant.

Lazy dude

Rijk is nogal gemakzuchtig. Het voordeel is dat hij uren met een flesje kan doen omdat hij weigert de fles te kantelen. Pas als we Rijk zelf kantelen (het liefst helemaal horizontaal), draait de fles mee en jawel, drinkt hij. Tot die tijd hapt hij lachend naar lucht.

We miss you 'Beebs'!

december 09, 2007

Uitjes snijden

Mijntje wil altijd graag meehelpen. Allerhande huishoudelijke klusjes doet ze met plezier. Maar soms is ze gewoon nog iets te klein. Dus toen Mijntje hoorde dat ze geen uien mocht snijden omdat ze dan traantjes in haar ogen zou krijgen, liep ze weg om vervolgens met zonnebril op terug te keren. "Kijk zo kan het wel." Tsja, dan ben je uitgepraat.

Peuterspeelzaal




Mijn groep


november 22, 2007

'Klimgeit'


Onze 'trekkerd' (zie Mijn's keuken die hij telkens omver trekt) klimt overal op. Zodra hij iets ziet waar hij op kan staan, gaat hij ermee schuiven en zo stapelt hij zich een weg omhoog. Met brede glimlach tref je Rijk dan aan, vaak balancerend op 1 been om zo nog hoger te klimmen.

Sint Maarten

Het natte herfstweer weerhield onze Mijn er niet van om er op uit te trekken voor Sint Maarten. Met een grote rugzak en zelfgemaakte lampion ging ze in het donker met alle buurkinderen van deur tot deur. Terwijl de ouders Amaretto kregen om op te warmen, renden en huilden de kinderen. Ze wilden allemaal heeeel graag meer snoep verzamelen maar het was ook erg koud ... Ook Mijn struikelde en belandde in een tuinperkje. Gezongen heeft ze daarna niet meer maar door achteraan aan te sluiten, kon ze wel blijven inzamelen. Rijk zat thuis bij de deur om met papa snoep uit te delen. Aan zijn blik te zien, had hij het liever zelf opgegeten.

november 09, 2007

Zoek het koekje ...

... en je vindt Willemijn! Hier met crechevriendinnetjes van het eerste uur Eva en Anne.

oktober 20, 2007

Ja, ik ben er ook nog!

Bijna 10 maanden oud en bijna aan het lopen. Rijk tijgert, trekt zich overal aan op en gaat staan (of valt om als hij te zwaar is voor het voorwerp waaraan hij zich optrekt zoals Mijns' speelgoed keuken). Het geeft een geheel nieuwe dynamiek en veel herrie. Hij trekt ook alles open (lades) of kapot (als hij de kans krijgt). Mijn noemt hem dan ook een 'trekkerd'. Verrassend is dat hij zelfs de trap al op kruipt (we vonden hem halverwege). Zijn houding in de kinderwagen zegt alles: Vasthoudend aan de beugel trekt hij zichzelf naar voren en probeert te gaan staan, ook tijdens het rijden. Hij kan kortom niet wachten om te gaan 'stappen'.

Kinderboerderij

oktober 16, 2007

Een weekje Lanzarote




De dames waren een weekje op stap, vandaar dat het even stil was. Mama, Willemijn en Linda waren toe aan een weekje zon, zee en strand. Vorige week vertrokken we in alle vroegte met een 'klapvlucht' naar Lanzarote. Mijn vond het allemaal even prachtig. Hoewel ons huisje fantastisch lag (aan het kinderbad), ging er niets boven het zand en de zee ofwel; Modder. Eindeloos kastelen bouwen, pannekoeken bakken, drijven in de golven ... en dan weer met het natte lijf het zand in. De 'zand!-prikt!-snel!' politie had het er maar druk mee.

Zwempret


After sun


En na het zwemmen was het tijd voor een verse 'jus' en een zakje chips. De perfecte inleiding ook voor een heerlijk winkel-'intermezzo'... 'Los zapatos' here we come!

Happy Hour


De dag begon en eindigde met de andere kinderen van de kinderclub. 's Ochtends knutselen met mama en alle -voornamelijk Duitse- kindjes, 's avonds na het eten zingen en dansen; 'O no no eso no no no eso Si'. Mijn zingt de makkelijk in het gehoor liggende liedjes nu nog en -met dank aan papa- is de CD intussen onderweg, een hele geruststelling.

september 11, 2007

3 Jaar, 108 cm en 19 kilo blijdschap!

8 maanden, 74 cm en 10 kilo tevredenheid!

Zonnatura!

Nieuwsgierig

Na een copieuze lunch, trokken we er zondag met z'n allen op uit. Mijn en Juup zouden wel even poseren. En hoewel ze hun uiterste best deden, kwam er eerst een trein, toen een boot en toen nog een trein langs! Vandaar dit unieke plaatje van twee krullenbollen en een heuse handtas.

Rennen!

Hoewel de zon scheen toen we vertrokken, werd het opeens helemaal donker en nat ... "Kom Mijn, rennen". En dat deden we: Papa met de step op z'n rug, Mijn met een bal onder haar arm en mama lachend in de deuropening. Wat kan regen toch leuk zijn.

Krullenkapper



Een virusje ...

Het begon met wat onschuldige, rode vlekjes. En hoewel er een vermoeden was dat het hier om een vroeg gevalletje 'waterpokken' ging, werd dit ontkracht door de huisarts.: "...mmm, een virusje waar geen naam voor is, je kan hem gewoon naar de creche sturen hoor." En zo geschiedde. De dag erna was er echter geen ontkennen meer aan: Rijk heeft de waterpokken. En hij is intussen niet de enige ... Geen wonder dat de dokter het druk heeft hier!

Naar 'Pipo'

Otto heeft een nieuw appartement in hartje Amsterdam gekocht. Nu zouden wij al heel lang op bezoek maar de vrij gezellige 'Pipo' -zoals Mijn hem noemt, is altijd (onder)weg. Vandaar dat het een tijdje duurde voodat we zijn geweldige stek mochten bewonderen. Mijn wilde ook al heel lang met de tram dus werd het een echt Amsterdams dagje uit.


De wereld op z'n kop


Rijk staat al! Op z'n 'kop' weliswaar maar toch. Het knappe is dat hij soms zelfs zo aan het spelen is, een sleutelbos pakt, wat rondkijkt ... terwijl hij z'n benen buigt en strekt. De man heeft kortom een sterke nek en hard hoofd. Nu was dat 'hard hoofdige' ons al eerder opgevallen maar de acrobatiek is nieuw en van een ongekend hoog niveau. Zeker voor iemand van 8 maanden. Super 'Rijkie', aldus Mijn.

'Spotters'

Mijn vindt het altijd erg gezellig om samen met papa vliegtuigjes te kijken.



Al van ver ziet ze ze aankomen (meestal zien wij dan nog niets). De herrie wordt haar soms iets te veel met al die stijgende en dalende toestellen zodat we dan opeens te horen krijgen: 'Niet leuk papaaaaa'. Als een blad aan de boom draait ze om en vindt het als gezegd niet meer leuk of eng of .... Gelukkig staan er op de zgn. 'spottersplekken' ook altijd van die oerhollandse frietkarren ... en een 'tatje' doet wonderen waarmee we overigens geen afbreuk willen doen aan de gemoedstoestand van deze dynamische dame natuurlijk.




juli 29, 2007

Rollercoaster


Vanmiddag waren we in Valkeveen. Trampoline springen, autorijden en -jawel- in de mini-achtbaan. Mijn ging er helemaal voor. Toen we na een heftige rit weer met beide benen op de grond stonden zei ze met een bleek smoeltje: "Ik vond het niet eng hoor!". Ze straalde van trots. Het draaimolentje was daarna natuurlijk een eitje: "Kijk mama zonder handjes". High Five Mijn!

Kiekeboe ...

Ik ben alweer bijna 7 maanden. Eindelijk mag ik ook in de kinderwagen rechtop zitten. Nu hoopten papa en mama dat ik dan wat rustiger zou zijn maar ik beweeg nogal graag. Dus als papa en mama even niet opletten, zit ik achterstevoren en ondersteboven onder de deken en voor het gemak ook helemaal klem. En dat niet een keer maar wel tien keer! Daar waar mijn grote zus een echte kijkbaby was, ben ik gewoon een bink! Een doener. Ik beweeg altijd, ook als ik eet. Gelukkig ben ik al erg sterk dus kan ik me meestal wel wat ruimte toe-eigenen. En omdat ik altijd vrolijk ben, neemt niemand me dat kwalijk. Slim he!

Een weekje Zeeland

"Gaan we weer naar ons vakantiehuis?", vraagt Mijn nog regelmatig. Het weekje Zeeland was heerlijk! Op rubberen laarzen, met de wind in de haren en gewapend met een schep, is Mijn helemaal gelukkig. En dan zijn wij -inclusief Rijk- dat ook. Na de eerste schrik
dat je van water nat wordt -en golven soms in je schoenen eindigen-
was er niets leuker dan keihard stampen tot we allemaal door en door nat waren ... Met blote voeten en handdoeken onder de billen zijn we naar huis gereden. Alsof we zelf weer klein waren ;-)

Zeeland deel 2

We hadden een heerlijk huis aan het water (bij het Veerse Meer) met voldoende ruimte en luxe. De speelzolder vond Mijn een waar feest en Rijk was verguld met het feit dat er geen box was. Zo hadden beiden de ruimte om zich vrij te bewegen en van vroeg tot laat te spelen. Mijn werd spontaan zindelijk en Rijk begon te tijgeren. Met nog een extra matras om op te springen (Boinke, Boinke in Mijns' termen) kon het ook 's avonds niet stuk en moesten we meer dan eens onverwachts naar boven stormen -waarop wij heel hard voetjes naar het bed hoorden hollen- om onder de dekens een heftig hijgende Mijn te vinden die al lang sliep natuurlijk.

'Bad' Zeeland (deel 3)

Op die twee regenachtige ochtenden moesten we eraan geloven; Het subtropisch zwemparadijs. Inclusief herrie met galm, de knuffelmuur, gillende kinderen en af en toe een voet in je gezicht. Voor Mijn was het eindeloos spannend. Met twee badpakken, drijvers, zwembandjes en een kikker om d'r middel sprong ze overal in. En papa er maar achteraan rennen. "Mijn, even wachten!" "Kijk papa, ikke springen!" MIJN!". Kijk, ikke duik!" Geen enkele angst. De 'triple drijf constructie' was kortom noodzakelijk. Rijk was dusdanig onder de indruk van al deze natte drukte dat hij de hele middag geslapen heeft. Daarbij was hij was overigens niet de enige.

juli 28, 2007

Black Betty

Tsja, het is niet makkelijk om toe te geven maar sinds Gert-Jan is gevallen voor Black Betty, blaakt hij van het zelfvertrouwen. Voor deze dame gaat geen zee te hoog en dat is precies waar onze Gert-Jan -ook niet vies van een uitdaging- voor gaat. Met zeebenen en zwemvest heeft hij zelf aan het roer gestaan. Om vervolgens thuis op de bank, met slippers, te verhalen over zijn Volvo Ocean Race.

juni 24, 2007