'Bad' Zeeland (deel 3)

Op die twee regenachtige ochtenden moesten we eraan geloven; Het subtropisch zwemparadijs. Inclusief herrie met galm, de knuffelmuur, gillende kinderen en af en toe een voet in je gezicht. Voor Mijn was het eindeloos spannend. Met twee badpakken, drijvers, zwembandjes en een kikker om d'r middel sprong ze overal in. En papa er maar achteraan rennen. "Mijn, even wachten!" "Kijk papa, ikke springen!" MIJN!". Kijk, ikke duik!" Geen enkele angst. De 'triple drijf constructie' was kortom noodzakelijk. Rijk was dusdanig onder de indruk van al deze natte drukte dat hij de hele middag geslapen heeft. Daarbij was hij was overigens niet de enige.