Schoolfoto

Mijn haar tand is er natuurlijk net voor de jaarlijkse schoolfoto's uitgegaan. En ze is zo trots, dat ze breed lachend op de foto wilde. Met Jenny stonden ze vandaag na schooltijd braaf in de rij te wachten om als broer en zus nogmaals op de kiek te gaan. Vanavond hebben ze samen ook nog laten zien hoe ze geposeerd hebben. Zooo lief!

Familie Hockeytoernooi

1e Pinksterdag hebben we meegedaan met het familie hockey toernooi. In het wit speelde het team Van Holten-Kerstens zich in de prijzen. Niet eenvoudig want er waren zeer fanatieke teams bij en dan zie je toch dat jongens van 9 en 10 jaar oud fysiek veel meer in huis hebben. De mentale kracht van dit jonge team was echter ongeevenaard wat resulteerde in de sportiviteits prijs! Willemijn en Noortje hebben alle 5 wedstrijden gespeeld. Erg knap. De taart en BBQ maakten het feestje compleet. Heerlijk zo'n ouderwetse veld dag. Ook Rijk heeft zich prima vermaakt met Thijs (klasgenoot en broertje van Noortje) en alle activiteiten op en rond het veld. Leuk om te zien hoe kinderen genieten van het hangen in en rond het clubhuis, beetje hockeyen, tosti halen, potje voetballen, verstoppertje spelen, wedstrijdje fluiten. En ik dus ook nog altijd ;-)

De man in huis

Nu papa op reis is, neemt Rijk zijn rol als 'DE MAN' in huis erg serieus. Hij is zeer mannelijk in zijn optreden en bewegingen (groots). Zo lijkt hij breder te lopen, trekt hij Bobby hard aan zijn nekvel en roept 'NO' als ze iets stouts doet, stuurt hij kinderen ongevraagd naar huis 'WIJ GAAN ETEN' en neemt waar mogelijk graag de leiding over in huis. "IK NEEM EERST 2 SNOEPJES EN EEN PAKJE LIMONADE", deelt hij mee om 5 voor 6 als het eten klaar is. Tuurlijk. Onze kleine man groeit, niet alleen fysiek maar ook geestelijk. Gelukkig hebben we opa Koosie en Ritsaert in de buurt voor de broodnodige mannelijke energie. Zodat onze kanjer vervolgens weer helemaal 'chill' bij 'de meiden' kan aansluiten. Dan gaat hij bv. bij Bobby op de mat zitten en hoor ik hem zachtjes zeggen: "Hallo meissie, hoe gaat het dan met mijn meissie ...". Heerlijk zo'n man!

Wat nu...

Bobby mag niet naar boven. Echter, als enorm gezelschapsdier, doet ze dagelijks toch meerdere pogingen. Vaak ontdekken we het pas als ze boven voor het traphek staat en dan brengen we haar weer naar beneden. Gisteren lagen de bieb boeken op de trap dus toen mevrouw omhoog klom, gleden de boeken naar beneden. Precies om haar heen. Je ziet haar denken; Hoe red ik me hier uit?

What's missing?

Tsja, als je voor je verjaardag een grotere fiets krijgt, heb je ook een groter fietsenrek nodig, toch?

Mijn Taart

Zelf uitgekozen, een taart met paardjes. Hij was prachtig en is ook helemaal opgegaan. Na het feestje met papa en kinder kookfestijn was Mijn de 13e ook nog echt jarig. Omdat we het al 2x gevierd hadden, hebben we er een ontspannen dagje van gemaakt. Anne, Sep, Lise, alle buren, Lila, opa Toni, Edo, Esther en Lieke kwamen langs. Het was heel gezellig en door alle aandacht en cadeaus werd papa pas 's avonds laat gemist.

Mijn Partijtje

Dat was weer op en top feest! Op een regenachtige zaterdag vertrokken we met 11 kinderen naar een net geopende lunchroom om te gaan koken en bedienen. 8 Kinderen gingen met de taxibus -want papa is jammer genoeg nog op reis- en mama reed er met een auto met de andere 3 kinderen achteraan. De kook karavaan was bepakt en bezakt met vele cadeaus voor onze Mijn die alweer 7 geworden is. Hoewel we het eerder al vierden met papa, moest er natuurlijk ook een echt partijtje geregeld worden. Terwijl Rijk bij oma genoot, kneedden de kinderen gehakt, maakten chocolade- en worstebroodjes en -op verzoek van de jarige- knoflook olijven. Alle kinderen deden enthousiast mee al vonden ze het gehakt kneden wel erg 'Getver!'. Op de vraag hoe mama het dan klaar maakt, antwoordden ze collectief dat de ballen altijd kant en klaar gekocht worden. Mijn heeft enorm genoten van alle aandacht en het koken. Daarna mochten ze de tafels dekken en ouders bedienen die ook gesmuld hebben van alle lekkernijen. Lieve Mijn, gefeliciteerd! Je bent nu echt vet groot.

Mijn Fiets

Bobby

We hebben een hond! Bobby, een mini bull terrier (2e van links). Reuze eigenwijs, ondeugend, speels, slim en super lief. Over 2 weken gaan we op puppy cursus maar de training is reeds in volle gang. Een roedelhond moet je -zo weten wij intussen ook- super consequent opvoeden waarbij de hierarchie nooit in het geding mag komen. Zo eten wij bijvoorbeeld altijd eerst, gaan het eerst door een deur naar binnen, pakken een speeltje voor haar en leggen het ook op tijd weer weg ofwel, wij bepalen altijd de volgorde en grenzen. Ondertussen poept mevrouw er lustig op los dus dan is zij toch even in de lead als we met een drol aan d'r billen naar buiten sprinten. Ze brengt kortom veel lol en levendigheid. De kinderen vinden het prachtig. Mijn staat vroeg aangekleed naast ons bed 'of we Bobby nou gaan uitlaten?' en Rijk pakt haar iets te stevig en mannelijk bij haar nekvel om aan te geven dat iets niet mag. Het is nog even zoeken naar de balans dus maar gelukkig is Bobby erg ontvankelijk voor hun kinderlijke enthousiasme. Alleen de wapperende teentjes kan ze soms nog niet weerstaan ....