Broertje ..

Er is geen ontkennen meer aan: Mijns' broertje is bijna klaar... en mama ook. Wat een puntbuik. Alles wordt ongemakkelijk, zitten, autorijden, tillen, traplopen. De fameuze laatste loodjes. En ook Mijn vindt het hoog tijd worden. Immers, als haar broertje er is kan "mama Mijn tillen!" Ongelooflijk hoe selectief het geheugen reeds kan zijn.

Mijn & Juup naar de kerstmarkt

De kerststal in Culemborg, in de moderne kerstgedachte neergezet voor de Bart Smit, was een groot succes. Tenminste, zolang de kameel niet te dichtbij kwam ...

Spelen bij Stan en Lars

Het zat al weken in haar hoofd: Spelen bij Stan en Lars. Vandaag was het dan zover: Samen gingen we gezellig spelen en lunchen in Laren. Mama Aurelia (die een paar dagen na mama is uitgerekend) had lekkere warme broodjes gemaakt maar het meest spannende was toch de prachtige trein die Stan en Lars van de sint gekregen hadden ... Bovendien vonden Mijn en Stan elkaar erg lief dus na een dikke kus moesten we beloven dat we elkaar snel weer zouden zien.

Prinses op het potje

Met de dag gaat het beter: Mama plassen! Mijn raakt al zo bedreven dat ze niet meer alle aandacht voor het potje nodig heeft. Dus is het tijd voor een boekje erbij. Favoriet is het tijdschrift Prinses. Een blad vol beauties, beasts en ridders op witte paarden die de prinses redden. Daar slaapt ze in elk geval beter op dan Sinterklaas want die blijft toch een beetje eng.

Mijntje naar Nijntje

Gisteren is onze Mijn met opa Hansie en oma Hil naar het Nijntje museum geweest. Nijntje, Mijntje en Nina, ze waren er allemaal! Wat een feest in deze drukke sinterklaastijd. Bovendien had Piet nog een heel groot cadeau bij opa achtergelaten. Mijn durfde het bijna niet uit te pakken maar is er intussen reuze blij mee; Haar eerste, eigen droomkeuken! Dus na dit culturele uitstapje werden papa en mama getrakteerd op een culinair hoogstandje uit Mijns' kitchen: Tatjes met kip, melk en een ijsje, smullen maar!

Sinterklaasje kom maar binnen ...

"Sinte Maarten Poentje, gooi wat in mijn schoentje. Kijk eens naar m'n lichtje...". De feestelijkheden volgen elkaar in rap tempo op en daarmee ook de liedjes. Vanmiddag hebben we samen een mijter gemaakt voor als Sint op de peuterspeelzaal komt. Het liefst trekt ze hem over de ogen heen, Mijn vindt het reuze spannend maar ook nog een beetje eng.

Broertje...

"Krijg jij een broertje?" Of het wordt genegeerd 'kijk eendje!', of Mijn moet er smakelijk om lachen. "Papa ook dikke buik", zegt ze dan. Dus wat dat betreft: Niets aan het handje, toch?