Nieuwsgierig

Na een copieuze lunch, trokken we er zondag met z'n allen op uit. Mijn en Juup zouden wel even poseren. En hoewel ze hun uiterste best deden, kwam er eerst een trein, toen een boot en toen nog een trein langs! Vandaar dit unieke plaatje van twee krullenbollen en een heuse handtas.

Rennen!

Hoewel de zon scheen toen we vertrokken, werd het opeens helemaal donker en nat ... "Kom Mijn, rennen". En dat deden we: Papa met de step op z'n rug, Mijn met een bal onder haar arm en mama lachend in de deuropening. Wat kan regen toch leuk zijn.

Krullenkapper

Een virusje ...

Het begon met wat onschuldige, rode vlekjes. En hoewel er een vermoeden was dat het hier om een vroeg gevalletje 'waterpokken' ging, werd dit ontkracht door de huisarts.: "...mmm, een virusje waar geen naam voor is, je kan hem gewoon naar de creche sturen hoor." En zo geschiedde. De dag erna was er echter geen ontkennen meer aan: Rijk heeft de waterpokken. En hij is intussen niet de enige ... Geen wonder dat de dokter het druk heeft hier!

Naar 'Pipo'

Otto heeft een nieuw appartement in hartje Amsterdam gekocht. Nu zouden wij al heel lang op bezoek maar de vrij gezellige 'Pipo' -zoals Mijn hem noemt, is altijd (onder)weg. Vandaar dat het een tijdje duurde voodat we zijn geweldige stek mochten bewonderen. Mijn wilde ook al heel lang met de tram dus werd het een echt Amsterdams dagje uit.

De wereld op z'n kop

Rijk staat al! Op z'n 'kop' weliswaar maar toch. Het knappe is dat hij soms zelfs zo aan het spelen is, een sleutelbos pakt, wat rondkijkt ... terwijl hij z'n benen buigt en strekt. De man heeft kortom een sterke nek en hard hoofd. Nu was dat 'hard hoofdige' ons al eerder opgevallen maar de acrobatiek is nieuw en van een ongekend hoog niveau. Zeker voor iemand van 8 maanden. Super 'Rijkie', aldus Mijn.

'Spotters'

Mijn vindt het altijd erg gezellig om samen met papa vliegtuigjes te kijken.



Al van ver ziet ze ze aankomen (meestal zien wij dan nog niets). De herrie wordt haar soms iets te veel met al die stijgende en dalende toestellen zodat we dan opeens te horen krijgen: 'Niet leuk papaaaaa'. Als een blad aan de boom draait ze om en vindt het als gezegd niet meer leuk of eng of .... Gelukkig staan er op de zgn. 'spottersplekken' ook altijd van die oerhollandse frietkarren ... en een 'tatje' doet wonderen waarmee we overigens geen afbreuk willen doen aan de gemoedstoestand van deze dynamische dame natuurlijk.