Vanmiddag heeft Mijn haar eerste eremetaal binnengesleept. Nog geen diploma maar wel een echte medaille. 3 Maanden lang 4 dagen per week zwemmen. Weer of geen weer, Mijn weigerde gewoon een lesje over te slaan. Zonder kurk in het diepe, door een hoepel onder water, met een beetje techniek en boel wilskracht heeft ze het allemaal gedaan. Apetrots toonde ze haar medaille; "Goed ben ik he". Zondag 'sluit het buitenbad. Jammer want wat hebben we ervan genoten. Echt super!
.. ze weten het haarfijn. Daar sta je dan in je spijkerbroek (letterlijk) langs de kant. Met badpak aan luistert ie' wel, zonder ziet meneer zijn kans schoon en trekt relaxed wat baantjes. Alle moeders kijken genoegzaam toe; 'Haar kind luistert (ook) niet. En zij kan het water niet in. Ze wil vast niet gaan schreeuwen, mmm ... hoe gaat ze dit oplossen?'
Mijntje heeft het al meer dan een jaar over 'wiebeltanden'. Elke keer roept ze, kom snel, ik heb een wiebeltand, voel maar! En dan moeten wij in haar mond voelen waar alle melktanden natuurlijk nog stevig vastzitten. Ons kleine meisje wil graag groot zijn en het krijgen van 'wiebeltanden' is weer zo'n mijlpaal. We wachten kortom met smart op de tandenfee. Nu Mijn 5 is, is ze ook welkom. Hopelijk zijn de echte tanden iets minder 'bling' dan die op de foto (ook al vindt Mijn ze 'vet chill').
Met 11 kinderen en 13 volwassenen hebben we op uitnodiging van 'Den' een erg relaxte dag in Artis doorgebracht gisteren. Het was een gezellige beestenboel zonder gedrein, zonne- of wespensteken. BEDANKT Dennis, volgende week weer een uitstapje?
