februari 09, 2010

Afscheid Creche

Hij is weliswaar nog geen 4 maar Rijk was er klaar mee. Hij ging nog 1 dag naar de creche maar hij vindt de peuterspeelzaal gewoon veel leuker. En nu we weer oppas aan huis hebben, konden we de creche helemaal opzeggen. Wel een beetje jammer in de zin dat het een hele leuke creche is met dito leidsters. Onze kinderen zijn echer niet erg creche-minded. Ook Willemijn is nog altijd fan van de peuterspeelzaal waar ze 2 jaar lang, 4 dagdelen per week naartoe ging. Het is echt een uitdagende omgeving voor leergierige kleuters in wording. Ze leren er al vroeg om in de kring te zitten, dingen te maken met scharen/prikken, gaan gymmen en naar de bieb kortom het is echt 'schooltje spelen'. Dit is veel lastiger op een creche omdat de babies daar altijd verzorging nodig hebben en de kleinsten bv. alles in hun mond stoppen. Maar vanaf zo'n jaar of 2 vinden onze kinderen het helemaal geweldig om naar 'juf Vonne' te gaan. Bovendien geeft het ze een voorsprong straks omdat ze al veel meer kunnen en gewend zijn aan bv. een hele dag school. De juffen halen deze kinderen er dan vaak ook zo uit. Het is jammer dat de peuterspeelzalen leeg lopen. Landelijk worden ze bedreigd met sluiting omdat de tijden onmogelijk zijn (8.45-11.45/12.45-15.15) ofwel, ingericht op thuisblijfmoeders. Wellicht biedt dit ook weer kansen om het concept te updaten en aan te passen aan de agenda's van deze tijd ....


februari 03, 2010

The end: Seattle

Ons eindpunt was Seattle. We hebben ruim 11.000 km in 4 weken afgelegd. Een korte wereldreis waarin we tijd en ruimte hadden om te genieten van elkaar, vele nieuwe indrukken opdeden en oude herinneringen ophaalden met vrienden. Wat geweldig dat we dit hebben kunnen doen. De kinderen zijn weer zoveel wijzer en zelfverzekerder geworden. Belangrijk, vinden wij, omdat zij toch opgroeien in een global world waarin diversiteit een gegeven is en flexibiliteit/creativiteit een voorwaarde zijn voor succes. Thx Roel, Gwenda, Jill, Shawna and Derk. We had a great time and look foward to seeing you again. xx

februari 01, 2010

Portland

Kerst in Portland was erg relaxed. Alle Amerikanen gaan met kerst naar huis ofwel naar hun ouders. Het was rustig en omdat de kids 2 dagen in de auto hadden gezeten, was er nu alle tijd om te spelen. Wat elke keer opvalt, is dat het leven hier heel ontspannen is door de fysieke ruimte en het hoge service niveau. De combinatie van werk en gezin is eenvoudiger omdat er meer gefaciliteerd wordt. Onze Calvinistische grondslag waardeert het zwoegen nog altijd dus hoe meer je zwoegt -en dat begint al met de bevalling- des te betrokkener je als ouder bent. Wat een onzin!



X-mas Brunch

Thx Deb & Kathryn, looking forward to seeing you here! xx

Maandje te laat: Merry Xmas

januari 31, 2010

Traveling up north

Vanuit Reno zijn we de volgende dag -wederom in 1x- doorgereden naar Portland. En opnieuw was het een prachtige route vol verrassingen. Even een willekeurige afslag genomen en dan sta je opeens bij een prachtig meertje. Geen mens te bekennen, heerlijk! Die stilte in de natuur missen we in Nederland wel. Natuurlijk zijn we ook nog aangehouden (Gert-Jan wordt in het buitenland altijd wel een keer van de weg gehaald en ook hier werden we met loeiende sirenes ingehaald), hebben we heerlijk gegeten en de kinderen zich weer opperbest gehouden. 's Avonds om 930 gecrasht in een hotelletje in Hillsboro for a stroll down memory lane.


Reno

Vanuit Vegas zijn we in een ruk doorgereden naar Reno. Een indrukwekkende reis qua natuur en sterk wisselende weersomstandigheden. Hoge bergpassen, sneeuw, ijs en zooo koud. In Reno snel omgekleed en rond 8en aangeschoven bij de familie Flannigan. Heel gezellig om Keegan weer te zien. De kinderen hebben de hele avond verstoppertje gespeeld met Keegans' ouders. Zo kon alle energie er na een dag reizen even uit en konden wij ongedwongen bijkletsen over het leven bij Nike. Thanks guys!