februari 12, 2010
Spelen, spelen en nog eens spelen
februari 09, 2010
Zonnetje
Rijk is echt het zonnetje in huis. Hij is altijd blij. Wordt stralend wakker en gaat stralend naar bed. Als reincarnatie bestaat, zou je denken dat Rijk het erg slecht heeft gehad in een vorig leven. Hij bedankt ons namelijk echt voor alles. Bij elk bord eten -behalve als hij het niet lust- roept 'ie 'lekker joh', gevolgd door een luid 'mmmm'. Als we hem in bed leggen, zegt 'ie mmmm, fijn'. Als we hem aankleden, in de auto tillen, drinken geven, z'n muts opzetten, billen afvegen .... hij bedankt ons overal voor. En hij geniet ook overal van. Als je hem in bed legt en instopt, hem een flesje melk geeft, hij een snoepje mag uitzoeken of ergens met hem gaat spelen ... 'dat was leuk, dank je wel'. En als 'ie iets stouts doet en je zegt er wat van gooit hij z'n handen theatraal in de lucht en roept met zo'n hoog kinderstemmetje 'WAT DOE IK?' Als hij het dan doodleuk weer doet en je je stem verheft, kijkt hij je verschrikt aan en zegt altijd 'Mama, IK SCHRIK DAARVAN'. Tsja, dan kan je je lachen dus niet meer inhouden.
Afscheid Creche
februari 03, 2010
The end: Seattle
Ons eindpunt was Seattle. We hebben ruim 11.000 km in 4 weken afgelegd. Een korte wereldreis waarin we tijd en ruimte hadden om te genieten van elkaar, vele nieuwe indrukken opdeden en oude herinneringen ophaalden met vrienden. Wat geweldig dat we dit hebben kunnen doen. De kinderen zijn weer zoveel wijzer en zelfverzekerder geworden. Belangrijk, vinden wij, omdat zij toch opgroeien in een global world waarin diversiteit een gegeven is en flexibiliteit/creativiteit een voorwaarde zijn voor succes. Thx Roel, Gwenda, Jill, Shawna and Derk. We had a great time and look foward to seeing you again. xx
februari 01, 2010
Portland
Kerst in Portland was erg relaxed. Alle Amerikanen gaan met kerst naar huis ofwel naar hun ouders. Het was rustig en omdat de kids 2 dagen in de auto hadden gezeten, was er nu alle tijd om te spelen. Wat elke keer opvalt, is dat het leven hier heel ontspannen is door de fysieke ruimte en het hoge service niveau. De combinatie van werk en gezin is eenvoudiger omdat er meer gefaciliteerd wordt. Onze Calvinistische grondslag waardeert het zwoegen nog altijd dus hoe meer je zwoegt -en dat begint al met de bevalling- des te betrokkener je als ouder bent. Wat een onzin!
Abonneren op:
Posts (Atom)