Op de kermis liet onze bikkel (van 5) zich niet kennen en na de rups -waar Rijk niet uit te krijgen was- volgde de zweefmolen. Lachend stapte Mijn in maar toen ze hoog door de lucht vloog, betrok haar toetje toch vaak even. Het was een dun lijntje tussen 'leuk' en 'eng'. Toen klasgenoot Mart vervolgens in de inktvis ging en zij meemocht, stapte ze ook daar vol goede moed in. Door hard mee te zingen met de house muziek, vermande ze zich en zong de rit letterlijk uit. Een stoere meid, vond ook Barbera. Dat horen we vaker over onze dame die menigmaal als enige meisje op 'jongens partijtjes' gevraagd wordt (en dan de jongens versteld laat staan omdat zij wel van een hoge glijbaan durft). Hoe stoer ook, als ouders hoorde dit weer bij het proces van loslaten want als je dat toetje ziet, wil je het apparaat het liefst laten stopzetten. Het zelfvertrouwen achteraf, maakt alles echter weer goed.
Het was wederom een feestje. Eerst bouwen en borrelen op Koninginneavond. De volgende ochtend vroeg uit de veren voor een ritje op de Koninginnekar. Even opdrogen en daarna het dorp in. Met het pontje naar de band, poffertjes eten en maar liefst 2x naar de kermis. Opa kwam nog langs en alle klas- en buurtgenootjes waren present. Toen de grote broer van een klasgenootje Willemijn kwam vragen of zij met hem achterin de rups wilde, kon onze bikkel louter nog schaapachtig giechelen ... Leve de koningin!
