Bobby

We hebben een hond! Bobby, een mini bull terrier (2e van links). Reuze eigenwijs, ondeugend, speels, slim en super lief. Over 2 weken gaan we op puppy cursus maar de training is reeds in volle gang. Een roedelhond moet je -zo weten wij intussen ook- super consequent opvoeden waarbij de hierarchie nooit in het geding mag komen. Zo eten wij bijvoorbeeld altijd eerst, gaan het eerst door een deur naar binnen, pakken een speeltje voor haar en leggen het ook op tijd weer weg ofwel, wij bepalen altijd de volgorde en grenzen. Ondertussen poept mevrouw er lustig op los dus dan is zij toch even in de lead als we met een drol aan d'r billen naar buiten sprinten. Ze brengt kortom veel lol en levendigheid. De kinderen vinden het prachtig. Mijn staat vroeg aangekleed naast ons bed 'of we Bobby nou gaan uitlaten?' en Rijk pakt haar iets te stevig en mannelijk bij haar nekvel om aan te geven dat iets niet mag. Het is nog even zoeken naar de balans dus maar gelukkig is Bobby erg ontvankelijk voor hun kinderlijke enthousiasme. Alleen de wapperende teentjes kan ze soms nog niet weerstaan ....

Voor opa!

We missen je! Alvast 2 nieuwe foto's van je kleine kanjers, xx

Weekendje weg

Een weekend in het Drentse land doorgebracht. In het 'Center Parcs' voor yuppen -Hof van Saksen- is het goed toeven. Het eten is prima, de boerderijen zijn ruim en het zwembad heeft een 'vet coole' glijbaan. De kinderen vonden het dan ook heerlijk en wilden het park niet af. Roeien, uren zwemmen, bowlen, klimmen en lekker eten. Maar voor het zover was, wilde Mijn natuurlijk eerst haar kamertje inrichten. Alle kleertjes en het speelgoed van de pop werden keurig uitgestald, haar kleding voor de volgende dag klaargelegd en de dekens 'gezellig' neergelegd. Ze wilde dan ook geen kamer met Rijk delen en genoot van haar eigen huisje in ons huisje. Als afsluiting hebben we gegeten met oom Max en tante Carolien. Rijk heeft daardoor extra genoten want neef Maurice is en blijft z'n beste vriend.

Schoolreis

Rijk heeft z'n eerste schoolreis achter de rug. 3 Bussen vol kleuters reden naar Sprookjes wonderland in Enkhuizen. Rijk vond het helemaal fantastisch en klom zonder om te kijken de bus in. Hij zat naast Thijs. Toch boog hij nog even over Thijs heen om te zwaaien voor vertrek. Ook dat is typisch Rijk die echt heel verdrietig kan zijn als we hem bv een afscheidskus vergeten te geven. Vol sterke verhalen over de grootste, snelste en hoogste glijbaan kwam hij terug. Met race- en bots geluiden werd het een levendig verslag.

Wandelvierdaagse

Na kermis en Koninginnedag was het weer wandelen geblazen. In vier dagen hebben we 20km gelopen. En dat ging super. De eerste dag was nog even afzien voor Mijn omdat ze het op haar slippers moest doen (stoeptegel op haar teen gehad) maar de overige dagen liep ze met haar klasgenoten fluitend de dagelijkse 5km. Bossen onkruid werden geplukt, vele spelletjes gespeeld en de ouders konden weer eens bijpraten. De sinaasappel met 3 pepermuntjes erop en een zakdoek eromheen is een item dat niet mag ontbreken. Likkend aan de zakdoek komen ze over de finish.... De laatste dag liepen opa en Jenny ook mee, met toeters en bloemen werden ze ingehaald op het plein. Weer een medaille erbij. Chapeau Mijn!

Zwemseizoen geopend

Het zwembad is weer open. Willemijn zwemt nu 2x per week voor haar B-diploma. Rijk gaat altijd mee en wilde spontaan ook gaan lessen. Na 4 dagen op rij in de kou te hebben gesparteld vond hij het wel mooi geweest. 'Ik begin wel als ik 5 ben', zei hij zelf. Wij vinden dat een goed idee. We hebben van je zus immers geleerd dat je net zo goed een jaartje kan wachten. Intussen is hij het water niet uit te krijgen en is hij net als Mijn altijd in opperste staat van opwinding als we naar het zwembad gaan. Ongeacht het weer blijft het een uniek plekje waar ouderwets kindergeluk de boventoon voert, in het water, de speeltuin, op de kant en in de modderbaan (favoriet natuurlijk).

My Team

Mijntjes' hockeyteam. Afgelopen woensdag was de laatste training voor de meiden. Mijn heeft er nu ook wel genoeg van. Deze week zijn de zwemlessen (B) weer begonnen, volgende week de wandelvierdaagse, de timing is kortom perfect. We zijn benieuwd of ze doorgaat? Mama hoopt van wel, het is een leuk team en Mijn heeft aanleg. Je ziet de meiden groeien tijdens de trainingen en wedstrijden. Hoewel het nog steeds een kluitje is en overspelen lastig blijft, zie je hoe snel ze de techniek oppakken. Met zachte hand proberen we haar te verleiden om door te gaan maar het hoeft natuurlijk niet. De hockey rugtas mag nog niet van haar verlanglijstje af dus dat biedt perspectief. Wordt vervolgd.