Met Rijk, Mijn, Stefan, Lindsey en mama naar het speelparadijs Ballorig geweest. Het was heerlijk rustig en dus vrij baan voor de heren en dame om zich eens serieus uit te leven. Met de slee van een glijbaan, trampoline springen (en dat neemt Mijn uiterst serieus 'Nee Stefan, ik wil alleen springen'), op de springkussens en natuurlijk proberen de te hoge klimrekken in te komen. De ballenbak in de babyhoek kon Rijk niet echt bekoren dus probeerde hij over het hek te klimmen om vervolgens midden tussen de gemotoriseerde auto's terecht te komen. De man schat zichzelf structureel te hoog in maar dat levert op deze leeftijd -buiten de builen en een toeterende 4-jarige chauffeur- gelukkig weinig echte problemen op. Bezweet konden ze na afloop weer de auto in en na een vroeg diner (Mijn heeft zowaar genoten van een zeer groene maaltijdsalade ... 'It's really good Lindsey, I love it'), snel bad en kort verhaal lagen ze allemaal strak om zeven uur te slapen. Er is nog leven na Ballorig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten